Column: Tijd voor een Groenfonds voor het Zuiderpark

Wie na afloop van een evenement door het Zuiderpark loopt, ziet een schoon terrein. Dat is ook zeker een compliment waard. Organisatoren investeren steeds meer in het netjes achterlaten van het volledige park. Er worden rijplaten gelegd, vaste routes afgesproken en er wordt zorgvuldig gewerkt.

Gelukkig wordt er ook veel gedaan om schade te voorkomen. Een mooi voorbeeld is onze Richard Kanters, die tijdens de op- en afbouw regelmatig zijn rondes door het Zuiderpark loopt. Zijn aanwezigheid werkt vooral preventief. De meeste chauffeurs kennen hem inmiddels wel. En wie denkt dat een grasveld ook prima dienst kan doen als parkeerplaats, komt er meestal snel achter dat Richard daar heel anders over denkt. Met een glimlach, maar ook met de nodige overtuigingskracht, stuurt hij ze zonder pardon terug naar de rijplaten of de verharde route. Terecht ook. Want iedere meter gras die niet onnodig wordt belast, hoeft later ook niet te worden hersteld.

Maar hoe goed alle maatregelen ook zijn, niet alles is te voorkomen. Waar dagenlang metalen rijplaten hebben gelegen, verbrandt het gras letterlijk. Daarnaast wordt de bodem door het gewicht van zware voertuigen langzaam verdicht. Bermen, bosschages en de randen van asfalt krijgen tijdens de op- en afbouw extra te verduren. Geen spectaculaire schades die eenvoudig op een organisator zijn te verhalen. Wel een kostenpost van tientallen kleine herstelwerkzaamheden die ieder evenement met zich meebrengt.

Wat veel mensen niet weten, is dat een grasveld herstellen niet betekent dat je even een zak graszaad openmaakt. De bodem moet eerst worden losgemaakt en geëgaliseerd. Daarna wordt deze opnieuw ingezaaid met speciale machines, zodat weer een sterke en slijtvaste grasmat ontstaat. Tel daar machines, materiaal en manuren bij op en voor ongeveer 100 vierkante meter herstel praat je al snel over duizenden euro’s. En dan hebben we het nog niet eens over bermen, asfalt of bosschages.

Dat bracht Stappen in Den Haag op een eenvoudige gedachte. Er moet gewoon een potje komen voor het Zuiderpark.

Eigenlijk zou bij ieder festivalticket een kleine gebruikersvergoeding van bijvoorbeeld €0,50 of €1,00 kunnen worden opgenomen voor een speciaal Groenfonds voor het Zuiderpark. Reken maar eens uit hoe snel zo’n fonds zich vult bij een uitverkocht festival met 20.000 bezoekers. Een reserve die uitsluitend wordt gebruikt voor herstel van grasvelden, bodem, bermen, asfalt en groenvoorzieningen die door intensief evenementengebruik extra worden belast. Zo ontstaat een structurele bron om noodzakelijk onderhoud en herstel te bekostigen, zonder dat de rekening uiteindelijk bij de Haagse belastingbetaler terechtkomt.

Het mooie is dat deze gedachte niet uitsluitend vanuit Stappen in Den Haag komt. Tijdens gesprekken over de evenementen gaf ook Timo Bosman, onder meer organisator van de festivalreeks Zomer in het Zuiderpark en zelf een van de grootste gebruikers van het park, aan dat een dergelijke onderhoudsreserve een logische en eerlijke oplossing zou zijn voor onderhoud dat niet of slechts gedeeltelijk op organisatoren kan worden verhaald.

Een vergelijkbaar principe bestaat al bij het Malieveld, waar via Staatsbosbeheer een gebruikersvergoeding wordt gehanteerd. Het zou daarom meer dan logisch zijn om te onderzoeken of een vergelijkbaar model ook voor het Zuiderpark mogelijk is.

Niet om evenementen duurder of moeilijker te maken. Integendeel. Evenementen geven kleur aan de stad en brengen duizenden mensen samen. Maar wie intensief gebruikmaakt van een van de mooiste stadsparken van Den Haag, mag ook best een klein steentje bijdragen aan het behoud ervan.

Zodat niet alleen de herinneringen aan een mooi festival blijven bestaan, maar ook het park zelf.

Misschien is dit niet alleen iets voor het Zuiderpark. Ook het Westbroekpark en andere Haagse evenementenparken verdienen een eigen potje. En heel eerlijk… een Richard erbij zou op sommige plekken ook geen overbodige luxe zijn.